در بهشت

آخرین ارسالی های انجمن

  • نویسنده :
  • بازدید : 64 مشاهده

دعای شریف هفتم صحیفه سجادیه با نوای آقای علی فانی

 

شرح و فضیلت دعای هفتم صحیفه سجادیه:

 

دعای هفتم صحیفه سجادیه، دعای بسیار بافضیلتی است که می توان با الفاظ بسیار زیبایی با پروردگار متعال صحبت کرد. این دعا هفتمین دعای صحیفه سجادیه است که در 10 فراز از امام سجاد(ع) نقل شده است و موضوع اصلی آن دعا در هنگام بلا و گرفتاری است.

 این دعا به آسان شدن دشواری ها به دست خدا و فراهم آمدن اسباب حیات به واسطه رحمت الهی اشاره دارد. برای رفع گرفتاری ها، ختم دعا با آداب خاصی از جمله خواندن آن بعد از نماز صبح و در بین الطلوعین با طهارت سفارش شده است. در این بخش از دین و مذهب نمناک متن دعای هفتم صحیفه سجادیه به همراه آموزه های دینی آن ارائه شده است.

 

آموزه های دینی دعای هفتم صحیفه سجادیه:

 

کسی نمی تواند از آنچه خداوند انجام می دهد جلوگیری کند و آنچه خداوند انجامش را دشوار می کند کسی نمی تواند آسانش کند.

همه چیز فقط به خواست و اراده تکوینی خدا جریان دارد؛ به گونه ای که بی آنکه فرمان دهد، همه چیز فرمانبرند و بی آنکه نهی کند، از کار می ایستند.

وسایل زندگی و اسباب حیات به واسطه رحمت الهی فراهم می آید و قضا به قدرت او جریان می گیرد.

 

 

متن دعا+کلیب تصویری

 

 

يَا مَنْ تُحَلُّ بِهِ عُقَدُ الْمَكَارِهِ وَ يَا مَنْ يَفْثَأُ بِهِ حَدُّ الشَّدَائِدِ وَ يَا مَنْ يُلْتَمَسُ مِنْهُ الْمَخْرَجُ إِلَى رَوْحِ الْفَرَجِ‏

 

اى خداوندى كه گره كارهاى فرو بسته به تو گشوده مى‏شود و سختيها به تو آسان مى‏گردد، اى خداوندى كه از تو خواهند رهايى از تنگناها را

 

ذَلَّتْ لِقُدْرَتِكَ الصِّعَابُ وَ تَسَبَّبَتْ بِلُطْفِكَ الْأَسْبَابُ وَ جَرَى بِقُدرَتِكَ الْقَضَاءُ وَ مَضَتْ عَلَى إِرَادَتِكَ الْأَشْيَاءُ

 

و يافتن آسودگى را به قدرت تو دشوارى خوارمايه گردد و به لطف تو اسباب كارها ساخته آيد. قضا به قدرت تو جارى است و هر چيزى بر وفق اراده تو پديد آمده است:

 

فَهِيَ بِمَشِيَّتِكَ دُونَ قَوْلِكَ مُؤْتَمِرَةٌ وَ بِإِرَادَتِكَ دُونَ نَهْيِكَ مُنْزَجِرَةٌ

 

به مشيت تو فرمانبر است و به گفتار آمرانه‏اش نياز نيست، به اراده تو بازداشتنى است و به گفتار بازدارنده‏اش نياز نيست.

 

أَنْتَ الْمَدْعُوُّ لِلْمُهِمَّاتِ وَ أَنْتَ الْمَفْزَعُ فِي الْمُلِمَّاتِ لاَ يَنْدَفِعُ مِنْهَا إِلاَّ مَا دَفَعْتَ وَ لاَ يَنْكَشِفُ مِنْهَا إِلاَّ مَا كَشَفْتَ‏

 

 تويى آن كه در مهمات بخوانند و در سختيها به او پناه جويند. هيچ بلايى از سرما نرود جز آنكه تواش برانى و هيچ اندوهى از دل ما رخت نبندد مگر آنكه تواش از ميان بردارى.

 

وَ قَدْ نَزَلَ بِي يَا رَبِّ مَا قَدْ تَكَأَّدَنِي ثِقْلُهُ وَ أَلَمَّ بِي مَا قَدْ بَهَظَنِي حَمْلُهُ‏

 

 اى پروردگار من، بر من محنتى رسيده كه بار گرانش مرا از پاى در آورده است و به رنجى در افتاده ‏ام كه بر خود هموار نتوانم كرد.

 

وَ بِقُدْرَتِكَ أَوْرَدْتَهُ عَلَيَّ وَ بِسُلْطَانِكَ وَجَّهْتَهُ إِلَيَ‏

 

 تو خود به قدرت خويش آن محنت و رنج بر من وارد آورده ‏اى و به سوى من روانه داشته‏ اى.

 

فَلاَ مُصْدِرَ لِمَا أَوْرَدْتَ وَ لاَ صَارِفَ لِمَا وَجَّهْتَ وَ لاَ فَاتِحَ لِمَا أَغْلَقْتَ وَ لاَ مُغْلِقَ لِمَا فَتَحْتَ‏

 

 آنچه را تو وارد آورده‏اى كس بازگرداندن نتواند و آنچه را تو روانه داشته‏اى كس دفع نتواند و آن در را كه تو بسته‏اى كس گشادن نتواند و آن در را كه تو گشاده ‏اى كس بستن نتواند.

 

وَ لاَ مُيَسِّرَ لِمَا عَسَّرْتَ وَ لاَ نَاصِرَ لِمَنْ خَذَلْتَ‏

 

 چون كسى را به رنج افكنى كس راحتش نرساند و چون كسى را خوار دارى كس عزيز نگرداند.

 

فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ افْتَحْ لِي يَا رَبِّ بَابَ الْفَرَجِ بِطَوْلِكَ وَ اكْسِرْ عَنِّي سُلْطَانَ الْهَمِّ بِحَوْلِكَ‏

 

 پس درود بفرست بر محمد و خاندانش. اى پروردگار من، به فضل خويش در آسايش بر من بگشاى و به قدرت خويش سطوت اندوه را بر من بشكن‏

 

وَ أَنِلْنِي حُسْنَ النَّظَرِ فِيمَا شَكَوْتُ وَ أَذِقْنِي حَلاَوَةَ الصُّنْعِ فِيمَا سَأَلْتُ‏

 

 و در آنچه زبان شكايت گشوده‏ام به رحمت نظر كن و مرا حلاوت استجابت در هر چه خواسته‏ ام بچشان‏

 

وَ هَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً وَ فَرَجاً هَنِيئاً وَ اجْعَلْ لِي مِنْ عِنْدِكَ مَخْرَجاً وَحِيّاً

 

 و از نزد خويش رحمتى و گشايشى خوشگوار بر من ارزانى دار و راه رهايى در پيش پاى من بگشاى.

 

وَ لاَ تَشْغَلْنِي بِالاِهْتِمَامِ عَنْ تَعَاهُدِ فُرُوضِكَ وَ اسْتِعْمَالِ سُنَّتِكَ‏

 

 چنان مكن كه به سبب اندوه از انجام دادن فرايض و مستحبات تو بازمانم،

 

فَقَدْ ضِقْتُ لِمَا نَزَلَ بِي يَا رَبِّ ذَرْعاً وَ امْتَلَأْتُ بِحَمْلِ مَا حَدَثَ عَلَيَّ هَمّاً وَ أَنْتَ الْقَادِرُ عَلَى كَشْفِ مَا مُنِيتُ بِهِ‏

 

 كه من اى پروردگار، در برابر اين محنت كه بر من وارد آمده بى‏طاقتم و پيمانه شكيباييم از آن اندوه كه نصيب من گرديده اينك لبريز است. تنها تويى كه توانى آن اندوه را از ميان بردارى‏

 

وَ دَفْعِ مَا وَقَعْتُ فِيهِ فَافْعَلْ بِي ذَلِكَ وَ إِنْ لَمْ أَسْتَوْجِبْهُ مِنْكَ يَا ذَا الْعَرْشِ الْعَظِيمِ‏

 

 و آن بلا را كه بدان گرفتار آمده ‏ام دفع كنى. پس مرا از بند بلا وارهان اگر چه شايسته آن نباشم. يا ذا العرش العظيم

 

 

نحوه ختم:

 

(در برخی از آثار، طریقه ای برای ختم دعای هفتم صحیفه سجادیه نقل شده است)

 

آغاز این ختم یکشنبه است و تا سی روز، در هر روز دعای مذکور ده مرتبه خوانده می شود و بعد از پایان دعا، ذکر یا رب، یا رب گفته می شود تا نفس قطع شود، سپس در سجده ، حاجت از خدا خواسته می شود.

گفته شده در ختم این دعا، قبل از شروع آن، ده مرتبه صلوات فرستاده شود و همچنین قبل و بعد از خواندن دعا هم چهل مرتبه یا الله گفته شود. در ختم دعا، خواندن آن در بین الطلوعین و بعد از نماز صبح و دوری از محرمات و پرخوری در مدت سی روز سفارش شده است. همچنین داشتن طهارت و رو به قبله نشستن و حضور قلب نیز شرط است که ان شاء الله - تعالی - به حاجت خویش نائل خواهید آمد.

( اکبری ساوجی، آب حیات، 1392ش، دستور 186)

تظرات ارسال شده

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B :S
کد امنیتی
رفرش
کد امنیتی
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]